اما درخت … ( شعری درمورد صبر )

یک عده را به حسرت یک لقمه نان اسیر/یک عده را شکم به شکم سیر می­دهد..
با این همه، اگر که صبوری کنیم ما/روزی جواب این همه تأخیر می­دهد
بعضی علف شدند و به روزی رسیده­ اند/اما درخت، بارِ خودش دیر می­دهد