مثنوی مهدوی – درد دلی با حوزویان غافل

بسم الله الرحمن الرحیم «قسمتی از مثنوی مهدوی» یادآوری 1. انشاالله اهل ادب و انتظار، از این مثنوی ـ که به سبک مثنوی معنوی نیز سروده شده است ـ لذت خواهند برد . ضمنا لبه ی نقد این قسمت، بیشتر به سوی برخی حوزویان غافل از مولاست. 2. قسمتی دیگر از بخش اول این سروده … بیشتر بخوانیدمثنوی مهدوی – درد دلی با حوزویان غافل

یوسف ایران زمین – شعری درباره رهبر

نشان از آفتاب، این ماه دارد/ولایت از ولیُّ الله دارد
دلش کانون هر درد است این مرد/بقربانش شوم، «مَرد» است این مرد

مرثیتی برای امام مظلوم حضرت مجتبی علیه السلام

«اشدُّ من القتل» اگر فتنه است/حسن، فتنه را کشت و از قتل، رست
فرو داشت جمع بداندیش را/نکو داشت اَلباقیِ کیش را
گذشت از سر شام، آن مهرْذات/که «انّ الحسَن یُدرءُ السّیئات»

کوک اسرافیل – زبان حالت حضرت زینب

تا بماند سوز عالمساز تو/کیست زینب جز نی دمساز تو
نی بزن بی بانک داوودِ فصیح/جُلجتا! دیگر نمی آید مسیح
باید اینک عزم کوچ ایل کرد/ساز ها را کوک اسرافیل کرد

فرهنگ بهار – یک شعر برای نوروز

سبزه بر کوزه ی آبت عشق است/حافظا ! باده ی نابت عشق است
سکه و سرکه و سنجد داری/«عشق من با توچه سنجد…» آری!
آفرین بر تو و استحسانت/سبزه ات، آینه ات، قرآ نت

گمشده اول (اسوه موعود)-شعری به مناسبت فاطمیه

لاله ء داغ دل من، فاطمه/چشم و چراغ دل من فاطمه
خانه ء امید دل بی کسی/کی تو به داد دل من می‌رسی؟
حضرت زهرا! همه ء عشق من/ای همه ء زمزمة عشق من

جان جهان ( شعری درباره حضرت محمد ص )

ای مدنی خاتم و مکّی نگین/حلقه‌نشین تو زمان و زمین
شاهد افلاک! سلامٌ علیک/سید لولاک! سلامٌ علیک
ای پسر تاجوَر «بیت ایل»/ای زده رفرف به پر جبرئیل

اولین مثنوی معنوی

اولین مثنوی معنوی دردما این است ای دردآشنا… (لطفا این مثنوی را با تامل وشکیبایی بیشتری مطالعه بفرمایید) *رهزنان در اصفهان درتاختند جوی خون درزنده رود انداختند آتشی در کوی و در برزن زدند مردمان را دم‌به‌دم گردن زدند هم در این آشفته بازاران تیز خانه‌دزدان سر برآوردند نیز یعنی از آن شهرِ دشمن‌سوخته شد … بیشتر بخوانیداولین مثنوی معنوی