آیت الله محفوظی ره:
یکی از صلحا بر بالین بیماری حاضر شد و او را در سکرات مرگ دید. “ از او پرسید که تلخی جان کندن را چگونه می یابی ؟ “ «بیمار در پاسخ گفت: کام جان خود را شیرین می یابم و هیچ تلخی در آن احساس نمی کنم.» آن مرد صالح در عجب ماند که چه چیز باعث شده که شربتی که در مذاق خاص و عام تلخ است در مذاق این بیمار شیرین باشد ؟!
بیمار وقتی تعجب او را دید گفت : از این در شگفت نمان زیرا در روایتی از رسول خدا ﷺ شنیده بودم که آن حضرت فرموده بود : “ هر کس بسیار بر من صلوات بفرستد از تلخی جان کندن در ایمن باشد “ و من مدتی است که شربت شیرین صلوات را می نوشم لذا اثر تلخی در جان خود نمی بینم و از این جهان شیرین کام و نیکو سرانجام می روم.
برگرفته از کتاب عرفان و عبادت (منبع)
