بایگانی/آرشیو برچسب ها : مهدی مشکات بیاتی

بی تو با دنیای تنهایی خوشم/با امید اینکه می ­آیی خوشم ای شهید فجر، ای پیک حضور/باز خواهی گشت در عصر ظهور در زمان رجعت آیینه­ ها/یادمان کن، ای سفیر سینه ­ها

ها !ها! بُتِ سنگی ،بتِ آیینه ندیده!/هی!هی!چه خبر داری ازین داغ کشیده؟ عمری جگرم سوخت به دادم نرسیدی/حالا به کجا ی جگرت داغ رسیده؟

من ساده ام، کمی سخنم فرق می کند/اهل صـــــــداقتم، وطنم فرق می کند قصد جسارتی به قبای شما نبود/شرمنده ام که پیرهنم فرق می کند من خم شدم که عرض ارادت کنم ولی/فرهنگ چشم ها - چه کنم- فرق می کند!

اهل غزل به بلبل وگل خو گرفته اند/من لاله زارِ دشتِ به خون گشته خوگرم چون لاله عیش من همه نذر شهادت است/کز آب، خون بسازم و بر تَرک سر برم هردم عقیق عهد تو را بوسه می زنم/جامی دگر نمی طلبد طبع کوثرم

دوستان عزیز! بدانید که امت امام مهدی ازآسمان نمی آیند! دولت ومجلس نمی توانند کاری کنند! حضرات عرفا هم کاری برای مانمی کنند! امام مال مردم است وجز شما مردم ...

عصربد گرچه بَتَر خواهد شد/این سیه نامه، سحر خواهد شد گرچه بد گفته و بد می بینم/من به پایان بشر خوش بینم هرشبی صبح امیدی دارد/"عصربد" نیز نویدی دارد

گاهی جواب بنده ی خود دیر می­دهد/بخت جوان به غوزِ کج پیر می­دهد گاهی بدون هیچ دلیل مشخصی/دایم به بندگان خودش گیر می­دهد یک عده را به حسرت یک لقمه نان اسیر/یک عده را شکم به شکم سیر می­دهد

چرا بسان رسولان خسته می‌مانی؟/و سوره­ ای که برای زمان نمی­ خوانی! زمین تشنة صحرا تو را صدا زده است/بیا به گوش زمستان بگو که بارانی شب و سکوت کویر و طنین خواهش باد/ببار دختر دریا، که روح طوفانی

ای سید تاجــــدار، عباس/سرسلسله ی بهار،عباس آیینه ی"عرشُــهُ علیَ الماء":/دریاییِ تک سوار(!)، عباس ابروی تو بهترین قـــراءت/ازمکتب ذوالفقـــار، عباس

چنانکه ملاحظه میکنیم اگرجه سه پیشگویی اول به درستی محقق شده اند اما هنوز اصل مطلب که ویژگی چهارم است حاصل نشده وبنابراین ماهنوز نمی توانیم به قاطعیت درمورد زمان طهورسخن بگوییم ...

دلم برای تو امشب بهانه می‌گیرد همیشه سینه ی عاشق شبانه می گیرد از آنچه در دل من محرمانه می سوزد اگر که سنگ بفهمد زبانه می گیرد زمان برای جدایی زمینه می سازد دلم ز دست زمین و زمانه می گیرد منی که سخت ترین مرد این تَنستانم بدون …

ای مدنی خاتم و مکّی نگین/حلقه‌نشین تو زمان و زمین شاهد افلاک! سلامٌ علیک/سید لولاک! سلامٌ علیک ای پسر تاجوَر «بیت ایل»/ای زده رفرف به پر جبرئیل

پیر شد زاده ی لیلا و جوان است هنوز/عشقِ بی پیرِ دل من که همان است هنوز چشمه ی اشک،بخشکید ونمی دانم چیست/آنچه در چشم دل از دیده روان است هنوز شبنمِ سرنگران جام شهادت نوشید/لاله ی داغ دلم در ضربان است هنوز

پرسیدم از مَجاز،حقیقت چه رنگی است؟/گفتا : بهارِ باده نه جای درنگی است! در جام سبز،باده ی سرخی بیاورید/حالا که این زمانه زمان دورنگی است دست از هنر بشوی و ز حکمت کناره جوی/گر آبروی می طلبی در زرنگی است

خبرازبال وپرندارم من/مرغ عشقم که سرندارم من حال دوران زمن چه می پرسی؟/شب وروزوسحرندارم من داغ دل تازه می کنم هرروز/خبری داغ تر ندارم من

(این غزل یک هفته پیش تراز واقعه ی یازده سپتامبر ـ بی خبرازهمه جا ـ سروده شد) شب است و ناله ی ناقوس مرگ می ­آید و سایه ­ای که به پابوس مرگ می­ آید کسی به جنگ صلیبای فتنه آمده است؟ اذان ماتم و ناقوس مرگ می­ آید! «دل …

ای غایب از نظر که تورا واگذاشتند/مانند جدتان تک وتنها گذاشتند یک جرعه معرفت به مقام امامِ خویش/آن ها نداشتند وَ این ها گذاشتند بیش از هزارسال چگونه« امام» را/در این بلای غیبت کبرا گذاشتند!؟

درد دل ما دوا ندارد/تقدیر خدا «چرا» ندارد ماییم و دلی که می­شناسی/درویش که ادعا ندارد فال دل و طالع جبین ­ام/بختیست که پادشا ندارد:

ای شب طوفانی اندوه من/تو چه کردی با دل نستوه من؟ چشم­های سرکشت لبریز شرم/از کجا می­ آیی ای شبدیز گرم؟ یال­های آتشینت سوخته/اختر بخت مرا افروخته