بایگانی/آرشیو برچسب ها : مهدی مشکات بیاتی

مناجات پیامبران هندی و توسلشان به حضرت مولا علی علیه السلام:* 1- “شری کری شن:ایشان یکی ازپیامبران هندویی بوده که حدود30 قرن پیش از میلاد مسیح .ع.میزیسته وکتاب مقدسی بنام”بهگوت گیتا”ورساله هایی چندازاوباقی مانده است هندوها اوراکاملترین انسان وپیامبری عظیم الشان میدانند .دریکی ازمناجاتهای این پیامبرهندویی چنین آمده است: ای …

هر که در هر کار و در هر کیشی است/حلقه ی ما حلقه ی درویشی است ما همه درویشْ‌کیشان توییم/شیعه ی زلف پریشان توییم رفته‌ایم این در به آن در، کوچ‌کوچ/جمله نقل هیچ بود و نردِ پوچ

پریشانیِ زلفت جلوه­ گر شد دلم آشفته بود آشفته­ تر شد ببین، باد صبا هم آمد از راه! مگر از حال و فالم با خبر شد؟

عشق در قاموس گلها کاشکی خوانا نبود تا سواد لاله­ ها رگبرگِ خونپالا نبود کاشکی سوسو نمی­ زد شمعِ شیرینکارِ عشق تا که ماتمخانه ی پروانه محفل ها نبود یا اگر در پرده ی تقدیر ،نقش عشق رفت کاشکی دوشیزه ی رؤیای ما رسوا نبود کاشکی هر ماه چون ماه …

ازشهرنو بدون تو من بار می کنم کاری ست کار عشق که تکرار می کنم من کوچه گرد.. شب زده..دلتنگ..دربه در.. هرچند تازه آمده ام... ، بار می کنم

ما اگر بختک وبحـــــــــــران داریم مال آن است که کفـــــران داریم کفـــــــــر، بیماریِ این دوران است شکر ،درمان دل انســـــــان است

کوچه‌های باغ را یادت هست؟../من از آن بازترین کوچه سخن می گویم یادتان هست که در جوش بهار/و در آن غلغل ثلث سوم؟... من از آن سبزترین واحه سخن می گویم/یاد آن کوچه بخیر/یاد آلوچــــه بخیر

َپریشانم مکن زین بیشتر،من هم دلی دارم/اگرچیزی نمی گویم یقینآً مشکلی دارم چه فرقی می کند پاییز باشد یا بهار آخر/من این کنج قفس تنها وبی کس منزلی دارم شماوجنگل ودریا وباران هایتان...باشد/من اینجا خود پریشان موی وچشم ساحلی دارم

ما عشق را، ما عشق را باور نکردیم/ما را صدا کردند و ما باور نکردیم فریادها گل کرد و ما خاموشْ سنگان/پژواک ها را پس چرا باور نکردیم؟ خون می چکید از نافه ی پاک غزالان/آلاله ها گفتند و ما باور نکردیم

نگویمت که همه ســـــــــــاله می پرستی کن ســـــــــه ماه می خورو نُه ماه پارسا می باش پرسش اول: به نظرشما بزرگترین اکتشاف تاریخ بشرچیست ؟ پرسش دوم: بازهم ازنظرشریف شما: بزرگترین لذت عالم درچیست ؟ این دو پرسش، ارتباط وثیقی باهم دارند وپاسخ هردونیز دریک چیز ودریک کلمه به نام …

ملتی که هویت مجسم خود ،یعنی «معماری »را بااین شدت وشتاب ـ آن هم روی درفرهنگ ضدسنت ـ ازدست می دهد ، چه فردا وچهفرهنگی درانتظارخواهد داشت وازکدام سبک ایرانی اسلامی سخن تواند کرد؟....

دلم گرفته از این روزگار...می فهمی؟/ازین زمانه ی بی اعتبار...می فهمی؟ چقدر کهنه شد این فصل های بی معنی/ببین تو چیزی ازین نوبهار می فهمی؟ خدا به داد دل ماغریبه ها برسد/تو هم که مثل خودم زارزار می فهمی!

حاجی بیا به گرد خم می طواف که/دور حجر گذشت بیا باده صاف کن گر می روی و پند مرا باد می دهی/این اُشتُلم به «قوم بنی بند ناف »کن: شارب تراشِ ریش درازِ درشت خوی/ای کلّه صاف کرده برو سینه صاف کن

حالم امشب چقدَر مطلوب است/از کجا آمده باشم خوب است؟ امشب از دشت بهشت آمده ام/من که ازخانه ی خشت آمده ام یادتان هست؟..چه دورانی بود!/چه بهاران وچه بارانی بود...!

جای آنی که تلاطــــــــم بکنیم       می شود باز تفاهــــــــم بکنیم کوچه ها را همه جارو بکشـیم        آی همسایه! بیا «هو»بکشیم همه در خانه ی هم جـــا دارند        بچه ها «لِی لِیِ» خود را دارند عصــــر، فالی بزنم می آیی؟     …

ای نام تو نوبـــــــــــــهارِ آغاز/بی نام تو لاله کی شود باز؟ ای حُسن تو مَطلع شقایق/دیباچه ی اولین دقایق ای بخت سپید صبحگاهی/دوشیزه ی عصمتِ الهی ای زهره جبینِ مطلع البدر/گیسوی هزار لیلـة القدر

نمی خواهم دلم ازسنگ باشد اگرچه مثل غنچه تنگ باشد اگر دلها اسیر عشق بودند چرا باید همیشه جنگ باشد بمیرم من برای غربت دل که باید شاهد نیرنگ باشد به امید زمانی که محبت چراغ لاله ی فرهنگ باشد: بیاچیزی در این صحرا بکاریم اگرچه بذر آلاشنگ باشد غزل، …

مطلبی که در پیش دارید بخشی از یادداشت دکتر صادق طباطبایی در ابتدای کتاب (زندگی در عیش مردن در خوشی) اثر نیل پستمن میباشد. اگرچه نزدیک به 15 سال از انتشار این کتاب می گذرد اما با توجه به اهمیت و محتوای عمیق مطالب آن و گسترش روزافزون شبکه های …

نقد تلویزیون قوطی ابله سازی تعبیری ست که « نیل پستمن » در خصوص تلویزیون به کار برده و زبان زد شده است. *********************************************** گرچه دنیادل سنگی دارد زندگی حال قشنگی دارد اگر این شیشه ی جادو برود و اگراین «من وتو» :« ما »بشود غولِ این شیشه قفس خواهدشد …

اولین مثنوی معنوی دردما این است ای دردآشنا… (لطفا این مثنوی را با تامل وشکیبایی بیشتری مطالعه بفرمایید) *رهزنان در اصفهان درتاختند جوی خون درزنده رود انداختند آتشی در کوی و در برزن زدند مردمان را دم‌به‌دم گردن زدند هم در این آشفته بازاران تیز خانه‌دزدان سر برآوردند نیز یعنی …